erusalimu, napisali poslanice i poslali ih u sve zemlje, uputivši ih Judejcima koji u njima žive.
U tim poslanicama oni su Hristovo učenje vređali kao tuđe Bogu, i ubeđivali ih da ga ne prihvate. Čini se da to isto označava i sledeće Isaijino proroštvo: Teško zemlji koja sen čini krilima s one strane reka etiopskih; koja šalje poslanike preko mora, u lađama od site po vodama (18; 1-2). Time se označava da će se bezbožni glas ljudi, koji su naselili Judeju, u brzim lađama razvejati preko granica etiopske zemlje i do poslednjih krajeva zemlje, i da će njihovi apostoli, ploveći po vodama i preplivavši more, prodreti u sve zemlje, raznoseći poslanice i vređajući učenje o našem Spasitelju. Treba reći da je kod Judejaca sve do sada običaj da apostolima, tj. izaslanicima ili vesnicima, nazivaju ona lica koja raznose poslanice njiho-vih starešina. Sledeći deo proroštva govori o učenicima Spasiteljevim, koje proroštvo naziva brzim glasnicima – za razliku od judejskih apostola – jer su oni blagovesnici svim narodima