nju razuma, strasti, filosofije, nauke, umetnosti. To obožavanje čoveka u raznim vidovima bilo je ništa drugo do robovanje raznim neistinama i obmanama i prevarama „po kazivanju čovečjemu“, „po stihijama sveta“ (Kol. 2,8). To duhovno detinjstvo, nepunoletstvo, nezrelost, držalo je u zarobljeništvu greha i Jevreje i neznabošce: i jedni i drugi podjednako roblje greha, smrti i đavola. Jevreji kroz svoje grehe, neznabošci opet kroz svoje, detinjski su porobljavali sebe smrti, a preko nje đavolu i njegovom carstvu zla. Zarobljenici smrti, to su svi ljudi, bili Jevreji ili neznabošci, do ovaploćenja Boga Logosa. Zarobljenici smrti, bespomoćni kao nejaka deca u neraskidljivim okovima smrti