Tovit 11,9

9

I potrčavši, Ana pade oko vrata sina svoga i reče mu: Vidjeh te, čedo, od sad (ne žalim) da umrem. I zaplakaše obadvoje.

καὶ Τωβὶτ ἐξήρχετο πρὸς τὴν θύραν καὶ προσέκοπτεν, ὁ δὲ υἱὸς αὐτοῦ προσέδραμεν αὐτῷ