Stari zavet
A Gospod opet odgovarajući Jovu iz vihora reče:
ΚΑΙ ἀπεκρίθη Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἰὼβ καὶ εἶπε·
Opaši se sada kao čovjek; ja ću te pitati, a ti mi kazuj.
μὴ κρίσιν μετὰ ἱκανοῦ ἐκκλινεῖ, ἐλέγχων δὲ Θεὸν ἀποκριθήσεται αὐτήν;
Hoćeš li ti uništiti moj sud? hoćeš li mene osuditi da bi sebe opravdao?
ὑπολαβὼν δὲ Ἰὼβ λέγει τῷ Κυρίῳ·
Je li u tebe mišica kao u Boga? grmiš li glasom kao on?
τί ἔτι ἐγὼ κρίνομαι, νουθετούμενος καὶ ἐλέγχων Κύριον, ἀκούων τοιαῦτα οὐθὲν ὤν; ἐγὼ δὲ τίνα ἀπόκρισιν δῶ πρὸς ταῦτα; χεῖρα θήσω ἐπὶ στόματί μου·
Okiti se sada čašću i veličanstvom, u slavu i krasotu obuci se.
ἅπαξ λελάληκα, ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ οὐ προσθήσω.
Prospi jarost gnjeva svojega, i pogledaj sve ponosite, i obori ih.
ἔτι δὲ ὑπολαβὼν ὁ Κύριος εἶπε τῷ Ἰὼβ ἐκ τοῦ νέφους·
Pogledaj sve ponosite, i ponizi ih, i potri bezbožnike na mjestu njihovu.
μή, ἀλλὰ ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀπόκριναι·
Zatrpaj ih sve u prah, i poveži im lice na skrivenu mjestu.
μὴ ἀποποιοῦ μου τὸ κρίμα. οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος;
Tada ću te i ja hvaliti da te čuva desnica tvoja.
ἦ βραχίων σοί ἐστι κατὰ τοῦ Κυρίου, ἢ φωνῇ κατ᾿ αὐτὸν βροντᾷς;
A gle, slon, kojega sam stvorio s tobom, jede travu kao vo;
ἀνάλαβε δὴ ὕψος καὶ δύναμιν, δόξαν δὲ καὶ τιμὴν ἀμφίασαι.
Gle, snaga mu je u bedrima njegovijem, i sila mu je u pupku trbuha njegova;
ἀπόστειλον δὲ ἀγγέλους ὀργῇ, πάντα δὲ ὑβριστὴν ταπείνωσον·
Diže rep svoj kao kedar, žile od jaja njegovijeh spletene su kao grane;
ὑπερήφανον δὲ σβέσον, σῆψον δὲ ἀσεβεῖς παραχρῆμα,
Kosti su mu kao cijevi mjedene, zglavci kao poluge gvozdene.
κρύψον δὲ εἰς γῆν ὁμοθυμαδόν, τὰ δὲ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας ἔμπλησον·
On je prvo između djela Božijih, tvorac njegov dao mu je mač.
ὁμολογήσω ὅτι δύναται ἡ δεξιά σου σῶσαι.
Gore nose mu piću, i sve zvijerje poljsko igra se ondje.
ἀλλὰ δὴ ἰδοὺ θηρία παρά σοι, χόρτον ἴσα βουσὶν ἐσθίουσιν.
U hladu liježe, u gustoj trsci i glibu.
ἰδοὺ δὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἐπ᾿ ὀσφύϊ, ἡ δὲ δύναμις αὐτοῦ ἐπ᾿ ὀμφαλοῦ γαστρός·
Granata drveta zaklanjaju ga sjenom svojim, i opkoljavaju ga vrbe na potocima.
ἔστησεν οὐρὰν ὡς κυπάρισσον, τὰ δὲ νεῦρα αὐτοῦ συμπέπλεκται·
Gle, ustavlja rijeku da ne teče, uzda se da će ispiti Jordan gubicom svojom.
αἱ πλευραὶ αὐτοῦ πλευραὶ χάλκειαι, ἡ δὲ ράχις αὐτοῦ σίδηρος χυτός.
Hoće li ga ko uhvatiti na oči njegove? zamku mu provući kroz nos?
τοῦτ᾿ ἔστιν ἀρχὴ πλάσματος Κυρίου, πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ.
Hoćeš li udicom izvući krokodila ili užem podvezati mu jezik?
ἐπελθὼν δὲ ἐπ᾿ ὄρος ἀκρότομον ἐποίησε χαρμονὴν τετράποσιν ἐν τῷ ταρτάρῳ.
Hoćeš li mu provući situ kroz nos? ili mu šiljkom provrtjeti čeljusti?
ὑπὸ παντοδαπὰ δένδρα κοιμᾶται, παρὰ πάπυρον καὶ κάλαμον καὶ βούτομον.
Hoće li te mnogo moliti, ili će ti laskati?
σκιάζονται δὲ ἐν αὐτῷ δένδρα μεγάλα σὺν ραδάμνοις καὶ κλῶνες ἀγροῦ.
Hoće li učiniti vjeru s tobom da ga uzmeš da ti bude sluga dovijeka?
ἐὰν γένηται πλήμμυρα, οὐ μὴ αἰσθηθῇ· πέποιθεν ὅτι προσκρούσει ὁ Ἰορδάνης εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ.
Hoćeš li se igrati s njim kao sa pticom, ili ćeš ga vezati djevojkama svojim?
ἐν τῷ ὀφθαλμῷ αὐτοῦ δέξεται αὐτόν, ἐνσκολιευόμενος τρήσει ρῖνα.
Hoće li se njim častiti drugovi? razdijeliti ga među trgovce?
Hoćeš li mu napuniti kožu šiljcima i glavu ostvama?
Digni na nj ruku svoju; nećeš više pominjati boja.
Gle, zaludu je nadati mu se; kad ga samo ugleda čovjek, ne pada li?