Stari zavet
"Car Ptolomej Filopator, vojnim zapovednicima u Egiptu i svima postavljenima nad stvarima (državnim) - da se raduju i budu zdravi!
‘ΒΑΣΙΛΕΥΣ Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ τοῖς κατ᾿ Αἴγυπτον στρατηγοῖς καὶ πᾶσι τοῖς τεταγμένοις ἐπὶ πραγμάτων χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι·
Zdravi smo i mi i deca naša, pošto Veliki Bog upravlja stvarima (državnim) kao što želimo.
ἐρρώμεθα δὲ καὶ αὐτοὶ καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν, κατευθύναντος ἡμῖν τοῦ μεγάλου Θεοῦ τὰ πράγματα καθὼς προαιρούμεθα.
Neki od prijatelja, zlonaravošću (svojom) češće nam dolazeći, ubediše nas da Judejci koji su pod našim carstvom budu sabrani u jednu skupinu (σύστημα) i budu mučeni strašnim kaznama odstupnika (izdajnika);
τῶν φίλων τινές, κακοηθείᾳ πυκνότερον ἡμῖν παρακείμενοι, συνέπεισαν ἡμᾶς εἰς τὸ τοὺς ὑπὸ τὴν βασιλείαν Ἰουδαίους συναθροίσαντας σύστημα κολάσασθαι ξενιζούσαις ἀποστατῶν τιμωρίαις,
Govoreći kao da nikad neće naše (državne) stvari biti u blagostanju, zbog neprijateljstva koje ovi (Judejci) imaju prema svima narodima, dokle se to ne učini.
προσφερόμενοι μήποτε εὐσταθήσειν τὰ πράγματα ἡμῶν, δι᾿ ἣν ἔχουσιν οὗτοι πρὸς πάντα τὰ ἔθνη δυσμένειαν, μέχρις ἂν συντελεσθῇ τοῦτο.
Oni ih i dovedoše svezane, uz mučenja, kao roblje, bolje reći kao izdajnike, i bez ikakvog saslušanja i ispitivanja nastojahu da ih ubiju, ispunjeni svirepošću divljačkijom od običaja Skita.
οἳ καὶ δεσμίους καταγαγόντες αὐτοὺς μετὰ σκυλμῶν ὡς ἀνδράποδα, μᾶλλον δὲ ὡς ἐπιβούλους, ἄνευ πάσης ἀνακρίσεως καὶ ἐξετάσεως ἐπεχείρησαν ἀνελεῖν, νόμου Σκυθῶν ἀγριωτέραν ἐμπεπορπημένοι ὠμότητα.
Mi pak, zapretivši o tome strožije, po blagosti koju imamo prema svima ljudima, jedva takvima život oprostismo; i znajući da Nebeski Bog pouzdano štiti Judejce, kao Otac što se za sinove svagda bori (συμμαχοϋντα),
ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τούτοις σκληρότερον διαπειλησάμενοι, καθ᾿ ἣν ἔχομεν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους ἐπιείκειαν, μόγις τὸ ζῆν αὐτοῖς χαρισάμενοι καὶ τὸν ἐπουράνιον Θεὸν ἐγνωκότες ἀσφαλῶς ὑπερησπικότα τῶν Ἰουδαίων, ὡς πατέρα ὑπὲρ υἱῶν διαπαντὸς ὑπερμαχοῦντα,
Α uzimajući u obzir sigurno prijateljstvo koje imaju prema nama i naklonost prema pretcima našim, s pravom ih oslobodismo od svake na bilo koji način krivice.
τήν τε τοῦ φίλου ἣν ἔχουσι πρὸς ἡμᾶς βεβαίαν καὶ τοὺς προγόνους ἡμῶν εὔνοιαν ἀναλογισάμενοι, δικαίως ἀπολελύκαμεν πάσης καθ᾿ ὁντινοῦν αἰτίας τρόπον
I zapovedismo svakome: da se svi vrate svojim kućama, da im ni u jednom mestu niko uopšte ne čini štetu, niti da ih vređa zbog onoga što se besmisleno dogodilo.
καὶ προστετάχαμεν ἑκάστῳ πάντας εἰς τὰ ἴδια ἐπιστρέφειν, ἐν παντὶ τόπῳ μηθενὸς αὐτοὺς τὸ σύνολον καταβλάπτοντος, μήτε ὀνειδίζειν περὶ τῶν γεγενημένων παρὰ λόγον.
Jer znate: da ako protiv njih podlo snujemo neko zlo, ili ih uopšte ožalostimo, tada ćemo ne čoveka, nego Gospodara nad svakom silom, Boga Svevišnjega, imati po svemu neizbežno i zauvek kao svoga protivnika radi osvete tih stvari. Budite zdravi!"
γινώσκετε γὰρ ὅτι κατὰ τούτων, ἐάν τι κακοτεχνήσωμεν πονηρὸν ἢ ἐπιλυπήσωμεν αὐτοὺς τὸ σύνολον, οὐκ ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸν πάσης δεσπόζοντα δυνάμεως Θεὸν ὕψιστον ἀντικείμενον ἡμῖν ἐπ᾿ ἐκδικήσει τῶν πραγμάτων κατὰ πᾶν ἀφεύκτως διὰ παντὸς ἕξομεν. ἔρρωσθε’.
Primivši tu poslanicu, (Judejci) ne požuriše odmah sa odlaskom, nego još zamoliše cara (za dozvolu), da oni od roda Judejskoga, koji su Svetoga Boga i Božiji Zakon, samovoljno prestupili, budu od njih dužno kažnjeni.
Λαβόντες δὲ τὴν ἐπιστολὴν ταύτην οὐκ ἐσπούδασαν εὐθέως γενέσθαι περὶ τὴν ἄφοδον, ἀλλὰ τὸν βασιλέα προσηξίωσαν τοὺς ἐκ τοῦ γένους τῶν Ἰουδαίων τὸν ἅγιον Θεὸν αὐθαιρέτως παραβεβηκότας καὶ τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον τυχεῖν δι᾿ αὐτῶν τῆς ὀφειλομένης κολάσεως,
Govorahu caru: da oni koji su zbog stomaka prestupili božanske zapovesti, nikada neće biti naklonjeni ni stvarima carevim.
προφερόμενοι τοὺς γαστρὸς ἕνεκεν τὰ θεῖα παραβεβηκότας προστάγματα μηδέποτε εὐνοήσειν μηδὲ τοῖς τοῦ βασιλέως πράγμασιν.
A on, prihvativši da govore istinu i saglasivši se, dade im dozvolu za sve: da prestupnike Božijeg Zakona pogube po svim mestima pod njegovim carstvom, slobodno bez ikakve (naknadne) Careve vlasti ili nadzora.
ὁ δὲ τἀληθὲς αὐτοὺς λέγειν παραδεξάμενος καὶ συναινέσας ἔδωκεν αὐτοῖς ἄδειαν πάντων, ὅπως τοὺς παραβεβηκότας τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον ἐξολοθρεύσωσι κατὰ πάντα τὸν ὑπὸ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τόπον μετὰ παρρησίας ἄνευ πάσης βασιλικῆς ἐξουσίας καὶ ἐπισκέψεως.
Onda, pohvalivši ga veoma kao što dolikovaše, njihovi sveštenici i sve mnoštvo (naroda) uzviknu: Aliluja! - pa sa radošću otidoše.
τότε κατευφημήσαντες αὐτόν, ὡς πρέπον ἦν, οἱ τούτων ἱερεῖς καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἐπιφωνήσαντες τὸ ἀλληλούϊα, μετὰ χαρᾶς ἀνέλυσαν.
Tada svakoga istonarodnika (svoga) od onih oskvrnjenika (prestuinika), kojega sretoše na putu, kažnjavahu i, s pokazivanjem za primer (drugima), ubivahu.
τότε τὸν ἐμπεσόντα τῶν μεμιασμένων ὁμοεθνῆ κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκολάζοντο καὶ μετὰ παραδειγματισμῶν ἀνῃ£ρουν.
I onoga dana ubiše preko trista ljudi. I provođahu praznovanje s radošću, ubijajući opoganjene.
ἐκείνῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἀνεῖλον ὑπὲρ τοὺς τριακοσίους ἄνδρας καὶ ἤγαγον εὐφροσύνην μετὰ χαρᾶς τοὺς βεβήλους χειρωσάμενοι.
Sami pak oni koji se do smrti držahu Boga, dobivši uživanje potpunog spasenja, otidoše iz grada ovenčani svakim miomirnim cvećem, sa veseljem i klicanjima, pohvalnim i svemelodičnim himnama blagodareći Bogu otaca svojih, večnom Spasitelju Izrailja.
αὐτοὶ δὲ οἱ μέχρι θανάτου τὸν Θεὸν ἐσχηκότες, παντελῆ σωτηρίας ἀπόλαυσιν εἰληφότες, ἀνέζευξαν ἐκ τῆς πόλεως παντοίοις εὐωδεστάτοις ἄνθεσι κατεστεμμένοι μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ βοῆς, ἐν αἴνοις καὶ παμμελέσιν ὕμνοις εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ τῶν πατέρων αὐτῶν αἰωνίῳ σωτῆρι τοῦ Ἰσραήλ.
I stigavši u Ptolemaidu, koja se zbog svojstvenosti mesta nazivaše Rodoforos (Ružonosna), gde ih shodno njihovoj zajedničkoj želji, očekivahu brodovi, sedam dana,
Παραγενηθέντες δὲ εἰς Πτολεμαΐδα τὴν ὀνομαζομένην διὰ τὴν τοῦ τόπου ἰδιότητα ροδοφόρον, ἐν ᾗ προσέμεινεν αὐτούς ὁ στόλος κατὰ κοινὴν αὐτῶν βουλὴν ἡμέρας ἑπτά,
Tamo učiniše gozbu spasiteljnu, pošto im je car dobrodušno dao svakome sve što treba dok ne stigne do svoje kuće.
ἐκεῖ ἐποίησαν πότον σωτήριον, τοῦ βασιλέως χορηγήσαντος αὐτοῖς εὐψύχως τὰ πρὸς τὴν ἄφιξιν πάντα ἑκάστῳ ἕως εἰς τὴν ἰδίαν οἰκίαν.
A kada stigoše u miru s odgovarajućim pohvalama (Bogu), i tamo takođe odrediše da te dane praznuju kao radosne (praznične) za sve vreme njihovog privremenog boravka (παροικίας u tuđini);
καταχθέντες δὲ μετ᾿ εἰρήνης ἐν ταῖς πρεπούσαις ἐξομολογήσεσιν, ὡσαύτως κἀκεῖ ἔστησαν καὶ ταύτας ἄγειν τὰς ἡμέρας ἐπὶ τὸν τῆς παροικίας αὐτῶν χρόνον εὐφροσύνους.
Koje i posvetiše (i zapisaše) na stubu, i na mestu gozbe ustanoviše mesto molitve, pa otidoše nepovređeni, slobodni, preradosni, zemljom i morem i rekom, zaštićivani carevom naredbom, svaki u svoj dom.
ἃς καὶ ἀνιερώσαντες ἐν στήλῃ κατὰ τὸν συμποσίας τόπον προσευχῆς καθιδρύσαντες, ἀνέλυσαν ἀσινεῖς, ἐλεύθεροι, ὑπερχαρεῖς, διά τε γῆς καὶ θαλάσσης καὶ ποταμοῦ ἀνασωζόμενοι τῇ τοῦ βασιλέως ἐπιταγῇ, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν
I veću nego ranije među neprijateljima vlast dobiše, sa slavom i strahom (sa slavljenjem i strahopoštovanjem od njih), više niotkoga ne biše uznemiravani u svojim posedima.
καὶ πλείστην ἢ ἔμπροσθεν ἐν τοῖς ἐχθροῖς ἐξουσίαν ἐσχηκότες μετὰ δόξης καὶ φόβου, τὸ σύνολον ὑπὸ μηδενὸς διασεισθέντες τῶν ὑπαρχόντων.
I svi dobiše sve svoje (imanje) po polisu, tako da oni (susedi) koji imađahu nešto njihovo, vraćahu im to sa velikim strahom: Jer Preveliki Bog učini savršeno velika dela radi spasenja njihovog.
καὶ πάντα τὰ ἑαυτῶν πάντες ἐκομίσαντο ἐξ ἀπογραφῆς, ὥστε τούς ἔχοντάς τι μετὰ φόβου μεγίστου ἀποδοῦναι αὐτοῖς, τὰ μεγαλεῖα τοῦ μεγίστου Θεοῦ ποιήσαντος τελείως ἐπὶ σωτηρίᾳ αὐτῶν.
Blagosloven Izbavitelj Izrailjev u večna vremena! Amin.
εὐλογητὸς ὁ ρύστης Ἰσραὴλ εἰς τοὺς ἀεὶ χρόνους. Ἀμήν.