Stari zavet
A Jov odgovori i reče:
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Ἰὼβ λέγει·
Slušao sam mnogo takih stvari; svi ste dosadni tješioci.
ἀκήκοα τοιαῦτα πολλά, παρακλήτορες κακῶν πάντες.
Hoće li biti kraj praznijem riječima? ili šta te tjera da tako odgovaraš?
τί γάρ; μὴ τάξις ἐστὶ ρήμασι πνεύματος; ἢ τί παρενοχλήσει σοι, ὅτι ἀποκρίνῃ;
I ja bih mogao govoriti kao vi, da ste na mom mjestu, gomilati na vas riječi i mahati glavom na vas,
κἀγὼ καθ᾿ ὑμᾶς λαλήσω, εἰ ὑπέκειτό γε ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀντὶ τῆς ἐμῆς· εἶτ᾿ ἐναλοῦμαι ὑμῖν ρήμασι, κινήσω δὲ καθ᾿ ὑμῶν κεφαλήν·
Mogao bih vas hrabriti ustima svojim, i micanje usana mojih olakšalo bi bol vaš.
εἴη δὲ ἰσχὺς ἐν τῷ στόματί μου, κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι.
Ako govorim, neće odahnuti bol moj; ako li prestanem, hoće li otići od mene?
ἐὰν γὰρ λαλήσω, οὐκ ἀλγήσω τὸ τραῦμα· ἐὰν δὲ καὶ σιωπήσω, τί ἔλαττον τρωθήσομαι;
A sada me je umorio; opustošio si sav zbor moj.
νῦν δὲ κατάκοπόν με πεποίηκε, μωρόν, σεσηπότα,
Navukao si na me mrštine za svjedočanstvo; i moja mrša podiže se na me, i svjedoči mi u oči.
καὶ ἐπελάβου μου, εἰς μαρτύριον ἐγενήθη· καὶ ἀνέστη ἐν ἐμοὶ τὸ ψεῦδός μου, κατὰ πρόσωπόν μου ἀνταπεκρίθη.
Gnjev njegov rastrže me, nenavidi me, škrguće zubima na me, postavši mi neprijatelj sijeva očima svojima na me.
ὀργῇ χρησάμενος κατέβαλέ με, ἔβρυξεν ἐπ᾿ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας, βέλη πειρατῶν αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμοὶ ἔπεσεν.
Razvaljuju na me usta svoja, sramotno me biju po obrazima, skupljaju se na me.
ἀκίσιν ὀφθαλμῶν ἐνήλατο, ὀξεῖ ἔπαισέ με εἰς τὰ γόνατα, ὁμοθυμαδὸν δὲ κατέδραμον ἐπ᾿ ἐμοί·
Predao me je Bog nepravedniku, i u ruke bezbožnicima bacio me.
παρέδωκε γάρ με ὁ Κύριος εἰς χεῖρας ἀδίκων, ἐπὶ δὲ ἀσεβέσιν ἔρριψέ με.
Bijah miran i zatr me, i uhvativši me za vrat smrska me i metnu me sebi za biljegu.
εἰρηνεύοντα διεσκέδασέ με, λαβών με τῆς κόμης διέτιλε, κατέστησέ με ὥσπερ σκοπόν.
Opkoliše me njegovi strijelci, cijepa mi bubrege nemilice, prosipa na zemlju žuč moju.
ἐκύκλωσάν με λόγχαις βάλλοντες εἰς νεφρούς μου, οὐ φειδόμενοι ἐξέχεαν εἰς τὴν γῆν τὴν χολήν μου·
Zadaje mi rane na rane, i udara na me kao junak.
κατέβαλόν με πτῶμα ἐπὶ πτώματι, ἔδραμον πρός με δυνάμενοι.
Sašio sam kostrijet po koži svojoj, i uvaljao sam u prah slavu svoju.
σάκκον ἔρραψαν ἐπὶ βύρσης μου, τὸ δὲ σθένος μου ἐν γῇ ἐσβέσθη.
Lice je moje podbulo od plača, na vjeđama je mojim smrtni sjen;
ἡ γαστήρ μου συγκέκαυται ἀπὸ κλαυθμοῦ, ἐπὶ δὲ βλεφάροις μου σκιά.
Premda nema nepravde u rukama mojim, i molitva je moja čista.
ἄδικον δὲ οὐδὲν ἦν ἐν χερσί μου, εὐχὴ δέ μου καθαρά.
Zemljo, ne krij krvi što sam prolio, i neka nema mjesta vikanju mojemu.
γῆ, μὴ ἐπικαλύψῃ ἐφ᾿ αἵματι τῆς σαρκός μου, μηδὲ εἴη τόπος τῇ κραυγῇ μου.
I sada eto na nebu je svjedok moj, svjedok je moj na visini.
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐν οὐρανοῖς ὁ μάρτυς μου, ὁ δὲ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοις.
Prijatelji se moji podruguju mnom; oko moje roni suze Bogu.
ἀφίκοιτό μου ἡ δέησις πρὸς Κύριον, ἔναντι δὲ αὐτοῦ στάζοι μου ὁ ὀφθαλμός.
O da bi se čovjek mogao pravdati s Bogom, kao sin čovječiji s prijateljem svojim!
εἴη δὲ ἔλεγχος ἀνδρὶ ἔναντι Κυρίου καὶ υἱῷ ἀνθρώπου τῷ πλησίον αὐτοῦ.
Jer godine izbrojene navršuju se, i polazim putem odakle se neću vratiti.
ἔτη δὲ ἀριθμητὰ ἥκασιν, ὁδῷ δέ, ᾖ οὐκ ἐπαναστραφήσομαι, πορεύσομαι.